Sendika, emeğin işveren karşısında hak ve menfaatlerini korumada en etkili örgütlenme modeli. Memurlar için de durum farklı değil. Kamu emekçileri olan memurlar, işveren-devlet karşısında ancak sendikal faaliyetle varlık gösterebiliyor. Bu nedenle “ne kadar sendikalaşma o kadar güç” orantısı sıklıkla ifade edilir. Fakat Türkiye özelinde memurlar için durum biraz farklı. Cumhuriyet tarihinin en yüksek sendikalaşma oranına (yüzde 71) ulaşmış memurlar, 2013 yılında belki de tarihin en kötü toplu sözleşmesine maruz kaldı.
Sendika başkanı vekil oldu
800 binden fazla üyesiyle en büyük memur sendikası Memur-Sen, 2013’te toplu sözleşme masasına Ahmet Gündoğdu başkanlığında oturdu. Oturma düzeniyle polemik konusu olan görüşmelerde, masadan son yılların en kötü sonucuyla kalkıldı. Ahmet Gündoğdu, kamu işvereninin verdiği son teklifi Hakem Heyeti’ne bile götürmeden kabul etti. En büyük eleştiri de bu yüzden yapıldı. Şimdi Ahmet Bey AK Parti milletvekili olarak Meclis’te ve emekli aylığı ile birlikte 23 bin lira maaş alacak. Bir sendika başkanı tabii ki istediği partiden milletvekili olabilir ve bunun pek çok örneği var. Fakat oldukça kötü bir toplu sözleşmeden sonra olunca, yaklaşık 5 milyon memur ve memur emeklisinin aklına pek iyi şeyler gelmiyor! Temennimiz, mevcut Memur-Sen başkanının selefini örnek almaması. Aksi halde memur ve memur emeklileri için gelecek iki yıl da pek parlak olmayacaktır.
Paradan daha acil konular
Öte yandan memurlar için şu an maaş zamlarından çok daha acil konular var.
• Atamalarda ve yer değiştirmelerde keyfilik,
• Memuriyete giriş ve görevde yükselme sınavlarındaki şaibeler,
• Kimi üst düzey siyasi yakınlarının memuriyete sınavsız girişleri,
• Ehliyet ve liyakat yerine sendika/parti aidiyetlerinin gözetilmesi,
• Keyfi soruşturma ve disiplin cezaları,
• Asılsız ve mesnetsiz ihbar ve şikayetler üzerine açığa almalar,
• Kamu görevlilerinin hukuksuz işlemlere teşvik edilmesi, göz yumulması,
• Memurlar lehine verilen mahkeme kararlarının uygulanmaması veya geciktirilerek ve içi boşaltılarak uygulanması,
• Teftiş ve denetim elemanlarının adeta tetikçi gibi kullanılması,
• İnsan haysiyeti ile bağdaşmayan fişleme ve etiketlemeler.
Listeyi daha da uzatmak mümkün. Bütün bu keyfilikler maalesef Memur-Sen ortaklığıyla ve üyeleri lehine yapıldığından, toplu sözleşmelerde bu konuların gündeme gelme ihtimali yok. Bu yüzden diğer konfederasyonların, mümkün olan her platformda bu konuları canlı tutmalarında fayda var. En azından tarih, kimin Hak’tan, hakkaniyetten, ehliyet ve liyakatten yana tavır koyduğunu kaydetsin!
Muhasebe Network
